หน้าตานี่ดูกันแทบไม่ได้..ขนาดนั่งเเค่บนเรือ..
เครื่องใน..ยังแทบทะลักออกมา(เว่อไป๊)รุนเเรงจิงๆ..
ตอนเเรกก้ให้พวกผุชายเค้าเล่นกันไป..พอมันตกเลยโชว์เซียนให้ดู..
ขึ้นไป1นาทีได้..เรือไม่ทันออก..คว่ำ..!!
ก้ขึ้นมาต่อๆๆๆ...เเล่นอีกแป๊ปปป..คว่ำ...!!
ชักเซงเลยไล่ไออ้วนบุชลงไป..เหลือ4..
แพร..บูม..ปอม..พลอย..
พระเจ้า!!..เเพรบังคับโบ๊ตเปนเลยทีเดียว..จนถึงเกาะล้านนั่นเเหละ..
ไม่มีคว่ำอ่ะ..เซียนม้ะล่ะ..เเรงโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆเลยจิงๆ..

เเล้วก้วนรอบเกาะเลย..รอบนี้หนักเกินอ่ะ..มีเเพร คิ้ง บูน ตั๊กกี้..
จัดไป..เเล้วยุ่ๆแพรกับคิ้ง2คนหน้า..ก้หล่นวับไปเลย..
ไอ่เพื่อนเวนตัวหลังเเพรไม่มีจับอ่ะ..
เเล้วก้มาล้มอีกทีคราวนี้กระเเทกเต็มๆ..หัวชาไปชั่ววูบเลย..
ขากลับหาด..ไม่เลิกซ่า..เล่นต่ออีก..บ้าจิงๆ..ทำไปได้..
55ภูมิใจ..ปกติไม่มีใครทำ..
*
*
กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก้ไปดิฟเฟอร์ต่อ..
โอย..จะบ้าตาย..วันนั้นมีคอนเสิร์ตอีกไง..
กลับมานี่ไข้ขึ้นเลย..
ได้ทำโจ๊กให้ทุกๆคนกินด้วยนะ..55
*
อยุ่พัทยาเปนเดกเเว๊นซ์ค่ะ..เอ้ย..สก๊อยซ์ดิ..
สนุกดี..แอบเจ็บตัวไปเล็กน้อย..
*
เเล้วก้มีเล่นไพ่..เฮฮามากมาย..เปนความทรงจำที่
ไม่อาจลืมเลือนเลยจิงๆ..ช่วงเวลา5วันนั้น
มีความสุขมากๆ
*
*
เเล้วอาทิตย์ต่อมาก้กลับไปอีก..เคาน์ดาวน์ที่นั่นเเหละ..
แอบช้ำใจอยุ่หน่อยๆ..
ไปทำบุญกับหลิง..ทำบุญเเล้วมีความสุข..**



*
เวลาของมอ6เหลือเดือนสุดท้ายเเล้ว..
มาคิดดูอีกที..พื้นที่เล็กๆของการเปนเด็กกำลังจบลงเเล้ว..
แอบเหงานะ..
-เเพรอาจดูเเรงสำหรับหลายๆคน..
-แพรอาจดูไม่น่าคบ..
-แพรอาจดูเข้มเเข็ง..พยายามเเบกทุกอย่างไว้ให้ได้..
-แพรอาจดูเปนที่พึ่งได้เสมอ..เเม้ตัวเองต้องลำบากก้ตาม..
เเต่ใครจะรู้..ว่าจิงๆเเล้วแพรเหงาเเค่ไหน..
แพรมีปัญหาอะไร..แบกอะไรอยุ่..
ไม่มีใครมาเปนแพรไม่รู้หรอก..
ไม่ได้อยากแบกรับคนเดียว..เเต่ก้ไม่อยากให้คนที่เรารู้สึกดีๆ..
ต้องมารู้สึกแย่..เครียด..
เเพรเลยพยายามเกบทุกอย่างไว้คนเดียว..
ให้กำลังใจคนอื่น..
เเต่ตัวเเพร..นั่งร้องไห้อยุ่คนเดียว..
มีเพื่อนบางคนที่เปนห่วงเเพรจิงๆปลอบแพร..โทหา..
เเพรก้รุสึกดีขึ้น..
-เเพรเข้าใจความรู้สึกของพี่ชายที่เสียไปเเล้ว..
คงเหนื่อยมามาก..คงอยากจะพักแล้ว..
-บางครั้งก้คิดเหนื่อยเหมือนกัน..เคยเกือบทำอะไรบ้าๆโง่ๆ..
เเต่ก้ยังคิดได้อยุ่..ว่าทุกคนก้มีปัญหาเหมือนกัน..
เเค่เเตกต่างกันไป..
เเพรลองมองมุมใหม่..ว่ามีคนที่เเย่กว่าเเพรตั้งเท่าไหร่..
เเพรกระเป๋าตังค์หาย..ทั้งๆที่ไม่เคยขโมยของๆใคร..
เเพรร้องไห้..พยายามตามหา..
หลิงกับหลวงพ่อบอกว่า..
ถ้าต้องเสียกระเป๋าตังหรือเสียญาตพี่น้อง
อันไหนเจบกว่ากัน..
ถ้าต้องเสียกระเป๋าตังหรือเเม่ไม่สบายเข้าโรงบาลเสียสามเเสน
อันไหนเสียใจกว่ากัน
เงินในกระเป๋า2000กับชีวิตตัวเอง..ที่เเม่อุตส่าห์ดูแลมา..
คิดว่าอะไรสำคัญกว่ากัน..
แพรเลยยิ้มออก..เเละเข้าใจทุกอย่าง..
**
วันนี้เเพรโตขึ้นอีกแล้ว..
เรียนรู้อะไรมากมาย..เพิ่มขึ้น..
ไม่มีใคร..รักเราเท่าพ่อแม่..
เพียงเเค่เค้าไม่มีเวลาเเค่นั้นเอง..
เค้าไม่ได้อยากให้เราเหงา..
เเต่เค้ากำลังทำเพื่ออนาคตเรา..
*

ใครจะรู้บ้างว่าตอนนี้เเพรเหนื่อย..
แพรพยายามเเล้ว..
อยากได้คำพุดที่ทำให้เเพรลุกขึ้นเองได้..ในทุกๆครั้ง..
ไม่มีใครยุ่กับเเพรได้ตลอดเวลา..
*
*






โอ๊ยยยยยย..ไปเศร้าที่ไหนมาเนี่ยยย..เเพรเอ๊ย..ระบายสะยาวเลย..
เมื่อกี๊ยังดีๆยุ่เลย...ไหงเปนเงี้ยะ

น้องเม...เทอคือผุญจิงๆค่ะ..เดินจูงมือกับเเพรใน รร
คือพี่น้องอ่าค่ะ..อย่าคิดไปไกล..
ตอนนี้มีคนเข้าใจเเพรเพิ่มขึ้นรุ้สึกดี..
เพื่อนบางคนที่ดูเเรง..เเย่ๆ..
ที่จิงมันสันดานดีกว่าไฮโซจอมปลอมบางคนสะอีก..
*
*
รักเพื่อนๆนะ..
65*
โบ..คำพูดมึงในวันนี้..กุซึ้ง..
"กุเริ่มเข้าใจมึงเเล้ว"
*
*
เอาเปนว่าเเพรมาบ่นๆเเค่นี้เเหละค่ะ55
ไว้มาอิดิท..




-รักพ่อแม่พี่..
-รักเพื่อนที่จิงใจ..
BOOM_PARE

พอเหอะ...เน้อะ...
ทีซีๆๆ



*ฟลูหมดใครสนใจเติมให้ ติดต่อด้นะ